من از پايان مي ترسيدم

 و آغاز كردم

گاهي اوقات اينقدر حريص ميشويم كه به آن اندكي كه داريم راضي نميشويم و اصرار ميكنيم به بيشتر بودن تا آن اندك را هم از دست مي دهيم .

اما يك در هزار خيلي بهتر از صفر مطلق يا زير صفر است.

گاهي اوقات فكر مي كنيم زيارت كردن، فقط زيارت خانه خدا يا زيارت دوازده امام و ائمه معصومين هست.

 ولي زيارت دل خودمون كه دچار روزمزگي و عادت هاي روزانه ميشيم و ازش غافل ميشيم ، خودش سعادتي است كه اون هم نصيب هر كسي نميشه.

صداي آب ، سار ، باد ، درختان و برگ ها

تنها مهمان هاي خلوت من و تو

تو را چه ميشود ، چند وقتي است حتي به خودت نيز در آينه لبخند نزدي؟

اگر تمام كلمه ها وجمله هاي زشت رو كنار هم بگذاري ، باز همان فرشته سيندرلاهستي

اگر تمام كلمه ها وجمله هاي زيبا رو كنار هم بگذاري ، باز همان گرگ قصه شنل قرمزي هستي

تو كيستي انسان؟

آغوش من

 براي دلتنگي هاي من و تو كم است

به كدامين بيكرانگي پناه بريم؟

 … جهاني كه  در آن كوچكترين  تغيير در طرز رفتار ، به  مرگ  

و زندگي  مي انجامد ، جهاني كه  در آن  امورِ چنان  پيچيده  به هم دارد و

 از درون  به يكديگر متصل اند ، كه  يك  رويا قادر است  ظهور يك

  سوسك طلايي  را امكان پذير  سازد….

                                                                                              “برگرفته از كتاب جهان هولوگرافيك“

نگاه ها حادثه آفرينند.

خنده هاي گرمِ كودكانه ات،

سرماي استخوان سوزِ وجودم را آب مي كند،

و دلتنگي هاي كودكانه ات گوشه گوشهء قلبم را مي فشارد،

اي كاش مي توانستم كودكي ام را با تو شروع كنم.

چشمانت زمين را بوسيده اند

اشك هاي تو دشت ها را سيراب كرده اند

لبانت در انتظار منند

مني كه نگران دستان تو هستم.

                                                                     آتشباري

يك شباهت وسيع همه را به يكديگر گره

 مي زند.

                                         (والت ويتمن)

در ازل پرتو حُســــــــــــنت ز تجلی دم زد
عشق پیدا شد و آتش به همه عــــــالم زد

مدعی خواست که آید به تمـــــاشاگه راز
دست غیب آمد و بر سینه ی نامــحرم زد

جــان علوی هوس چاه زنخدان تو داشت
دست در حلقه ی آن زلف خم اندر خم زد

حافظ آن روز طرب نامه عشق تو نوشت
که قلم بر ســـــــــر اسباب و دل خُرم زد

گاهي اوقات آدم هاي دور و برت رو مثل يك پشه ميبيني

نميدانم بزرگي سن روحت را باور كنم

يا

 كوچكي سن تو را

فقط ميدانم

تو بزرگ تر از آني كه من ميبينم

ذهنت خالی

جسمت خالی

چشمت بسته

دستت رها

قلبت پر

روحت پر

         پرواز

         پرواز کن

نمی خواهم

نمی خواهم نشانی

نمی خواهم هیچ نشانی

نمی خواهم هیچ نشانی بگذارم

                              نشانی بــدهــم

                                       نشانی بگــیـرم

                                 گمنامِِ  گمنام

یک انحنای رو به بالا

مثل ماه

منحنی های قرمز، صورتی، قهوه ای

گاهی یک انحنای دیگر بر رویش

دوست داری این انحنا را

دوست دارند این انحنای رو به بالا را

زیبا می شوی،دوست داشتنی،مهربان

اما

وقتی این انحنا رو به پایین می شود

بیشتر دوستت دارند

لبخند زیبا

 -بفرمایید!

-حالت تهوع دارم آقای دکتر

-باردارید؟

-خیر

-مسموم شده اید؟

-نه آقای دکتر دو روزه از تهوع چیزی نخوردم

-تب وسردرد دارید؟

-خیر فقط حالت تهوع دارم

-از کی این طوری شدید؟

-از وقتی سوپر مارکت رقتم،شیر خریدم و اومدم بیرون ، دختر بچه ای رو بیرون سوپر مارکت دیدم که زل زده بود به مشتری هایی که خرید میکردند

-با اون دختر تماس داشتی؟

-نه فقط شیری که خریده بودم دادم بهش

-شاید دستش آلوده بوده و ویروسی رو به شما منتقل کرده!

-نه آقای دکتر، قبل از اینکه شیر رو به او بدهم، حالت تهوع ام شروع شد، اصلا چند وقته وقتی گل فروش های دوره گرد رو میبینم حالت تهوع میگیرم،

وقتی توی زمستون سرد، تو خونه گرم ،کنار شومینه میشینم، حالت تهوع میگیرم،

وقتی تلوزیون نگاه میکنم،وقتی با ماشین خودم به سر کار میرم و بوی دود ماشین ها رو نمیخورم، حالت تهوع ام شروع می شه،

وقتی کارگرها رو میبینم که تابلوهای تبلیغاتی رو نصب میکنن، وقتی روزنامه می خونم ، حالت تهوع ام شروع می شه،

هر دفعه از تو کیفم برای خرید پول در میارم، حالت تهوع میگیرم

-من یک قرصی رو معرفی میکنم که برای بعضی از آدمهای خاص تجویز می کنم ،روزی یکی ، ضد تهوع هست ! البته خیلی گرونه

-نه آقای دکتر ممنون،پس این آدمهایی که اینقدر سر حال هستند روزی یکی از این قرص های ضد تهوع می خورند؟!!!